Aslında Herkesin Hayatı Aynı (Mehmet Umut Gülcan)

 

Aslında, her insanın hayatı tek kişilik gibi gözükse de başka insanların hayatlarından bir parça taşır. Ancak bu, o kişinin tüm hayatını birebir yaşamak anlamına gelmez. Aslına bakılacak olursa, evet, her insan başka insanların hayatlarını görüp onların hareketlerini kopyalayarak kullanabilir. Ancak asla o insanların tüm hayatlarını kopyalamaz. Çünkü o zaman, artık kendi hayatını yaşıyor denemez; başka birinin hayatının kopyasını yaşamaya başlar. 

Bizler insanız ve sonuç olarak her zaman başka bir şeyi görüp yaparız. Bu şekilde büyütülen canlılar olduğumuz için bu durum bize çok normal gelir. Ancak hiç kimse çıkıp da “Ben başka bir insanın hayatından hiçbir şey almadım,” diyemez. Çünkü en farklı yaşamları bile en derinlemesine incelediğimizde başka birinin hayatından bir şeyler alındığını görürüz. 

Çağımız, insanları böyle olmaya itiyor. Sosyal medya, televizyon dizileri ve filmler bize bu durumları aşılıyor. Aşılanan bu yaşam tarzı, zamanla bize yakın gelmeye başlıyor ve sonunda o hayattan bir şeyler almaya başlıyoruz. Bana göre, hiçbir insan “Ben bu hayatta kimseden bir şey almadım,” diyemez. Çünkü daha küçük yaşlarımızda bile annemizden, babamızdan bir şeyler alırız. Büyürken bile büyüklerimizden bir şeyler öğrendiğimiz için hayatımızda her zaman kopyaladığımız şeyler olur. 

Aslında, temelde hepimiz aynı yaşamı yaşıyoruz, ancak bunu farklı yollardan gerçekleştiriyoruz. Örneğin, birimiz öğretmen olarak işe giderken, bir diğerimiz doktor olarak işe gider. Sadece yaptığımız işler farklıdır, ancak o yolda karşılaştığımız zorluklar değişir. 

Sonuç olarak, bence herkesin hayatı bir yerde birbirine benzer, ancak bu hayatta farklı olan şeyi biz yaratırız. Hayatımızı farklılaştıran şey, seçtiğimiz yoldur. 

Yazar: Mehmet Umut Gülcan, 79


Comments

Popular posts from this blog

Bu Bir Cinayettir (Defne Ada Akagündüz)

Yoksulluk, Pandemi vs. İle Karşılaştırıldığında, Çevre Konusu Daha Büyük Bir Kriz Midir? (Senem Eltun)

Akıl (veya bilinç) İnsan Türü İçin Bir Yara mıdır Yoksa Bir Nimet mi? (Şerifegül Tongul)